circle-cropped (1).png
Search
  • Samuel

5. De dierenvrienden van Wilma

Updated: Oct 9, 2020

Als Wilma dut, is ze graag omring door dieren. Onder haar vaste slaappartners zijn een panda, een rat, een olifant en een mol. Vooral de rat vindt ze leuk. Die heeft lange, zachte haren. Als ze op bezoek is bij haar overgrootvader, is ze ook helemaal gefascineerd door de forse kat George die bij hem inwoont. Thuis kan ze eindeloos staren naar de groene blaadjes van de vlierbloesem in ons tuintje.


Het doet me plezier dat mijn dochter - weliswaar subtiele - appreciatie toont voor de natuur. Dieren en planten maken ons leven rijker. De natuur brengt rust en zet dingen in perspectief. Niet voor niets hebben wel meer baby’tjes en peuters een brede kring aan dierenvrienden.   


Met de dieren buitenshuis gaat het helaas minder goed. Volgens een recent rapport waren er in 2016 68 procent minder wilde dieren dan in 1970. Dat betekent dat enkel in mijn leven de helft van de dieren van de wereld zijn verdwenen. Het is een moeilijk behapbaar cijfer, maar een miljoen planten- en dierensoorten zijn met uitsterven bedreigd, velen verdwijnen de komende decennia al.   


Aan dit tempo worden plekken zoals de Antwerpse Zoo en Artis in Amsterdam binnenkort troosteloze musea. Plekken waar we aan Wilma de harde waarheid moeten vertellen: dat de meeste van die mooie dieren in het wild zijn uitgestorven. Niet lang geleden door een komeet, maar pas onlangs, door ons toedoen.  

Van alle kwalen die de 21ste eeuw met zich meebrengt, raakt het verlies van biodiversiteit mij het meest. Dieren en planten die weg zijn, komen nooit meer terug. Dat maakte me als kind al triest, toen ik beelden zag van het verdwijnende Amazonewoud. Ook nu krijg ik nog altijd rillingen als ik lees dat elke seconde een stuk bos zo groot als een voetbalveld verdwijnt. En dat dertig jaar na datum Brazilië en het Amazonewoud nog altijd eenzaam op kop staan als het gaat over biodiversiteitsverlies.


Die bezorgdheid komt voort uit een intrinsiek respect voor de natuur. Uit de levensles dat je dingen moet teruggeven in de staat waarin je ze hebt gekregen. Uit een verantwoordelijkheidsgevoel voor de plek waar we leven. Het zijn attitudes die ik graag aan Wilma wil doorgeven.


Maar het is een illusie dat biodiversiteit enkel iets is voor natuurliefhebbers. Zelfs als Wilma beslist dat de outdoor haar ding niet is – ook prima, toch blijft haar lot rechtstreeks verbonden de wereld rond haar. Planten en dieren zijn de graadmeter. Zonder hen geen voedsel, lucht en vers water. Nu zorg dragen voor de natuur gaat de generatie van Wilma bovendien gigantisch veel geld uitsparen.

 

Er zijn wat positieve tekenen. Een aantal wereldleiders beloofde onlangs tijdens de VN-biodiversiteitstop in New York om er mee voor te zorgen dat in 2030 dertig procent van het aardoppervlakte beschermd wordt. Dat cijfer is het streefdoel van de langverwachte VN-bijeenkomt volgend voorjaar in Kunming in China. Het zou een mooie start zijn. En ook steeds meer bedrijven en banken zien het als hun plicht om zorg te dragen voor dieren en planten.  


Wilma en ik doen ons eigen best, door kritisch te kijken naar waar onze producten vandaan komen, plastic te vermijden en ervoor te zorgen dat onze centjes bijdragen aan goede dingen. Maar individuele actie en inspanningen van overheden en bedrijven gaan hand in hand, zeker als het gaat om de strijd tegen klimaatopwarming en biodiversiteitsverlies.


Wij raden die leiders aan om net als ons regelmatig een trektocht te maken, een mooie documentaire op te zetten of gewoon even in een stadspark tot rust te komen. Kwestie van onze dierenvrienden beter te leren waarderen. Want zeg nu zelf, het zou toch mooi zijn als Wilma wanneer ze later groot is haar panda, rat, olifant en mol in het echt kan leren kennen. 

28 views0 comments