circle-cropped (1).png
Search
  • Samuel

4. Zelfs met 10 miljard anderen gaat Wilma het redden

“De meest efficiënte manier om klimaatverandering te bestrijden? Koop minder kinderen.”


Die boodschap las ik onlangs in The Guardian en ze wordt herhaald op vele andere plekken. Met het niet krijgen van een kind zou je 59 ton CO2 per jaar kunnen besparen. Dat is drie keer zoveel als het niet hebben van een auto. Of vier keer zoveel als het skippen van een trans-Atlantisch vliegreis.


Maar leg dat eens uit aan een jonge ouder. Of aan een pasgeborene - mocht die het begrijpen. Dat hij van bij het begin de stempel krijgt van vervuiler. En tientallen tonnen CO2 op zijn geweten heeft.

Het bezorgt mij als jonge vader – bezorgd over de kimaatcrisis – een vervelend gevoel.


Niemand ontkent dat de wereldbevolking explosief stijgt. Wilma is bij benadering aardbewoner nummer 7,780,000,000. Alleen terwijl ik deze paragraaf tikte, kreeg ze er 500 nieuwe leeftijdsgenootjes bij.


Natuurlijk stemt zo’n stijging tot nadenken. Want de druk op de planeet neemt alleen maar toe.


Sommige mensen handelen ernaar en noemen zich birth strikers. Ze kiezen bewust niet voor kinderen omdat ze niet willen bijdragen aan problemen als klimaatverandering en vervuiling. Of ze willen hun nageslacht niet op een wereld zetten met minder biodiversiteit en meer ongelijkheid.

Om verschillende redenen ben ik het niet met hen eens.


1. Het zijn niet mensen op zich die druk zetten op de aarde. Wel de manier waarop we energie genereren, consumeren en ons verplaatsen.


2. Als we al die dingen op duurzame wijze gaan doen, kan de aarde volgens onderzoek 11 miljard mensen huisvesten. Volgens een nieuw rapport zou de wereldbevolking pieken op 9,7 miljard in 2064, en daarna afnemen. Plaats is dus niet het probleem.


3. Zeggen dat we met te veel gaan zijn, klopt dus enkel als we uitgaan van business as usual. Dat is een slecht uitgangspunt. Het betekent dat we ons leven niet gaan beteren.


4. Kinderen aanwijzen als vervuilers is zelfs wat egoïstisch. Dan erken je niet dat wij zelf het probleem zijn. Laten we ervan uitgaan dat de generatie van Wilma het net béter gaat doen.


5. Stellen dat bevolkingsgroei een probleem vormt, is ook wijzen naar ontwikkelingslanden. Daar ligt het geboortecijfer hoger. Maar de voetafdruk is er typisch veel kleiner. Het gros van de uitstoot komt nog steeds van landen als de onze, waar de bevolking amper groeit.


6. Tenslotte doen we onze inspanningen toch om de komende generatie een leefbare wereld te gunnen? Het is tegenintuïtief om minder (of geen) kinderen te krijgen om dat te bereiken.


Hierboven spreekt de optimist in mij, weet ik ook wel.


De meeste kinderen die vandaag geboren worden hebben nog altijd een voetafdruk. Ook Wilma. Het aantal spullen in ons huis is stevig toegenomen sinds haar geboorte. En sommige van haar verplaatsingen generen nu al CO2-uitstoot. Maar niemand zegt dat haar generatie het later net zo bont gaat maken als wij.


Ik ga ervan uit dat haar toekomstige voetafdruk veel kleiner gaat zijn dan de onze. Dat ze geen diesel of benzine meer nodig heeft om zich te verplaatsen. Geen gas om haar huis te verwarmen. Geen goedkoop rundvlees om haar buikje rond te eten. Als zo’n levensstijl de norm wordt, maakt het niet eens zoveel uit of we nu met 6 dan wel 10 miljard zijn.


Het probleem: als we wachten tot Wilma en co groot zijn, is het te laat. Zonder een goede voorzet van ons vandaag, gaat het niet meer lukken.


En precies zo draagt Wilma nu al bij aan de oplossing: door ons aan te zetten beter ons best te doen. Met haar glinsterende baby-oogjes als schattige reminder dat wie na ons komt, ook wel wat wil. Zei ik al dat niemand te klein is om een verschil te maken?

27 views0 comments

Recent Posts

See All